André Brunot

André Brunot Biyografisi

Sessiz sinemaya yaptığı katkılardan çok sesli filmleriyle tanınan André Brunot, her şeyden önce katkısı unutulmayacak büyük bir tiyatro oyuncusuydu. Bouffes du Nord'da çok genç yaşta başladı, bir melodram oyuncusu olan Ruy Blas'ta göründü, sonra Coquelin-Cyrano'nun gölgesinde basit bir "öğrenci" oldu, 1898'de Konservatuar'da reddedildi ve sonunda 1901'de Silvain'in sınıfına kabul edildi. Öğrenci olarak, 1902'de Athénée'de Gavault ve Berr'in Madame Flirt oyununu oynamak için André Brun adını aldı. 1903'te Mascarille des Précieuses Ridicules'da komedi dalında birincilik ödülü aldı. Hernani'de gösterilmeden önce 15 Eylül'de Théâtre-Français'de bu rolle ilk kez sahneye çıktı. Sözleşmenin öngördüğü iş olan "genç komedyenler ve yardımcı programlar", ona yavaş yavaş Molière ve Beaumarchais, Courteline'in neredeyse tamamını yorumlama olanağı sağlayacak. 1910'da üye olarak atanmasının arifesinde, André Brunot'ya özgürlüğünü yeniden kazanması, bir önceki yıl ölen Constant Coquelin'in yerine başka bir yerde Chantecler'i yaratması teklif edildi. Reddediyor ve bu oyunu Rue Richelieu'da sahnelemeden önce yirmi beş yıl beklemek zorunda kalacak, sonunda Cyrano'yu repertuvara dahil edip bu rolde parlayacak. Béatrix Dussane, Dieux des planches'de (Flammarion, 1964) Brunot'yu "Coquelin'in bariz bir halefi" olarak görüyor: Aynı mutlu tenor sesi, aynı neşe ışıltısı ve belki daha zengin bir duyarlılık, daha açık bir kendiliğindenlik.