André Glucksmann

André Glucksmann Biyografisi

André Glucksmann (19 Haziran 1937 - 10 Kasım 2015) Fransız filozof, aktivist ve yazardı. Yeni filozofların önde gelen isimlerinden biriydi. Glucksmann kariyerine bir Marksist olarak başladı, ancak popüler kitabı La Cuisinière et le Mangeur d'Hommes'da (1975) komünizmi reddetmeye devam etti ve daha sonra Sovyetler Birliği'nin ve Sovyet sonrası Rus dış politikasının açık sözlü bir eleştirmeni oldu. İnsan haklarının güçlü bir savunucusuydu. Daha sonraki yıllarda İslami terörizmin İslam ile Batı arasındaki medeniyetler çatışmasının ürünü olduğu iddiasına karşı çıktı. André Glucksmann, 1937'de Boulogne-Billancourt'ta, Avusturya-Macaristan'dan Aşkenazi Yahudisi bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. Babası, daha sonra Romanya'nın bir parçası olan ve şu anda Ukrayna'da bulunan kuzey Bukovina'daki Czernowitz'dendi ve annesi, daha sonra Çekoslovakya'nın başkenti olan Prag'dandı. Glucksmann'ın babası II. Dünya Savaşı'nda öldürüldü ve annesi ve kız kardeşi Fransız Direnişinde aktifti. Aile, Holokost sırasında "kamplara gönderilmekten kıl payı kurtuldu"; bu durum Glucksmann'ın "barbarlığın nihai kaynağı olarak devlet" yönündeki gelişen fikirlerini etkiledi. Lyon'daki Lycée la Martinière'de okudu ve daha sonra École normale supérieure de Saint-Cloud'a kaydoldu. İlk kitabı Le Discours de la Guerre, 1968'de yayımlandı. 1975'te, Réflexions sur l'État, le marxisme et les camps de concentration alt başlığıyla, anti-Marksist kitabı La Cuisinière et le Mangeur d'Hommes'i yayımladı. Bu kitapta, Nazizm ile Komünizmin suçları arasındaki paralelliklerin izini sürerek Marksizmin kaçınılmaz olarak totaliteryanizme yol açtığını savundu. 1977'de yayınlanan ve Usta Düşünürler adıyla İngilizceye çevrilen bir sonraki kitabı Les maitres penseurs'da (Harper & Row, 1980), totalitarizmin entelektüel gerekçesini Fichte, Hegel, Marx ve Nietzsche gibi çeşitli Alman filozofların ifade ettiği fikirlere kadar takip etti. Vietnam Savaşı yıllarında Glucksmann, Vietnamlı tekne halkına desteğini ifade ettikten sonra ulusal çapta üne kavuştu. Komünizmi eleştiren Bernard-Henri Lévy ile çalışmaya başladı. Her ikisi de eskiden tanınmış Marksistlerdi. Kısa bir süre sonra onlar, kendi kuşaklarından Marksizmi reddeden diğer kişilerle birlikte, Lévy tarafından türetilen bir terim olan Yeni Filozoflar olarak tanındılar. 1985 yılında Glucksmann, Başkan Reagan'a Nikaragua'daki Kontralara desteğini sürdürmesi yönünde çağrıda bulunan bir dilekçe imzaladı. Berlin Duvarı'nın yıkılmasından sonra Glucksmann nükleer enerjinin kullanılmasının savunucusu oldu. 1995 yılında Jacques Chirac'ın nükleer denemelerine yeniden başlamasını destekledi. 1999 yılında NATO'nun Sırbistan'a müdahalesini destekledi. Ayrıca Çeçenistan'ın bağımsız olması çağrısında bulundu. Glucksmann, Dostoyevski Manhattan'da adlı kitabında, özellikle Dostoyevski'nin Şeytanlar ve Karamazov Kardeşler romanlarında tasvir ettiği şekliyle nihilizmin, modern terörizmin 'karakteristik biçimi' olduğunu ileri sürer. Glucksmann, Ivan Karamazov'un "Tanrı yoksa her şey mübahtır" sözünden yola çıkarak şunu savunuyor: "Nihilist terörizmin içsel doğası, ister Tanrı var olduğu ve benim onun temsilcisi olduğum için, ister Tanrı olmadığı ve onun yerini aldığım için olsun, her şeye izin verilmesidir." ... Kaynak: İngilizce Wikipedia'dan "André Glucksmann" makalesi, CC-BY-SA 3.0 altında lisanslanmıştır.