Cesare Maestri

Cesare Maestri Biyografisi

2 Ekim 1929'da Trento'da doğan ve 19 Ocak 2021'de Trentino-Alto Adige'deki Tione di Trento'da ölen Cesare Maestri, çağdaş bir İtalyan dağcı ve yazardı. Cesare Maestri ilk olarak Roma'da tiyatro ve sanat tarihi okudu ancak rehber ve kayak eğitmeni olarak çalışmak üzere Trento'ya döndü. Brenta masifinde tırmanmaya başlar ve daha sonra bu masifte ve Dolomitlerde çoğu zaman tek başına birçok rota açar. Maestri'ye kısa sürede "Dolomitlerin Örümceği" (İtalyanca: Il Ragno delle Dolomiti) adı verildi. “Tek başına” ve sigortasız tırmanış konusunda Paul Preuss'un öğrencisi olan kendisi, listede yer alan bir rotayı altıncı derecede tek başına tırmanan ve aynı dereceye inen ilk kişi oldu. Ancak 1959'da Cerro Torre'nin tartışmalı tırmanışından sonra Cesare Maestri'nin Alplerdeki kariyeri çok sayıda genişletme pitonunun kullanıldığı açık yapay rotalar modunda devam etti. Cesare Maestri'ye göre Cerro Torre'nin temsil ettiği zorluk, geçmişten intikam alma olasılığını bünyesinde barındırıyor. O, annesini 6 yaşında kaybeden Dolomites'in genç ve yetenekli tırmanıcısı. O, savaş sonrası İtalya'da Bartali yerine Coppi'yi destekleyen asi komünist militan. O, tıknaz, kaslı ve arsız, böyle bir mücadeleye hazır olduğuna inanıyor. Yükselişleriyle 6. derecenin ustası (zamanın en yüksek derecesi) olarak sunulur. Cerro Torre'den Reinhold Messner, "Bu başarılı rehberin tıpkı bir uyuşturucu bağımlısı gibi tanınmaya ihtiyacı var" dedi. İmkansız Dağ. Maestri'nin Cerro Torre'ye olan tutkusu, 1954'te, o zamanlar henüz kimsenin tırmanmadığı dünyanın en yüksek ikinci zirvesi olan K2'ye yapılacak İtalya keşif gezisine adaylığının reddedilmesiyle daha da güçlendi. Ancak formu Olimpik ve Dolomites'teki son solo ve halatsız açılışlarla pekiştirilen gururu da iyi durumda. Bu reddi anlamıyor, özellikle de kendisinden bir yaş küçük olan genç dağcılık dahisi Walter Bonatti'nin kabul edilmesi nedeniyle. Bu hayal kırıklığı onun savaşçı karakterini güçlendiren bir etkiye sahiptir. Bonatti onun ana rakibi olur. 1958 yılında ikisi de kendilerini aynı anda imkansız dağın eteklerinde bulurlar. Her biri kendi tarafında granit duvara bir saldırı girişiminde bulunur ve ikisi de başarısız olur. Maestri bunu en iyiden daha iyi olma fırsatı olarak görüyor. Ertesi yıl hayalini gerçekleştirmek için oraya geri dönecek. Cesare Maestri'nin sözlerine göre 31 Ocak 1959, Avusturyalı arkadaşı Toni Egger ile birlikte bu gıpta ile bakılan dağın zirvesine ulaşacağı gün olacaktı. Ancak daha yakından bakarsak, her şey iki adamın hiçbir zaman zirveye ulaşamayacağını gösteriyor. İniş sırasında ölen Toni Egger, sonbaharda zirvenin fotoğraflarını içeren kamerayı aldı. Tanıklar veya başarı kanıtı olmadan yalnızca Maestri'nin sözleri gerçektir. Sadakatin altın kural olduğu bir ortamda yalancılıkla itham edilmek dışlanmaya eşdeğerdir. Ancak inancının gücüyle Cesare Maestri ortada kaldı. Daha da iyisi: Dağcılık tarihine bile damga vurmayı başardı. Yalanının kanıtlanması, inatçılığı onu kırılgan bir varlık haline getiriyor. Neredeyse sevimli. Charlie Buffet, "Ölmek üzereyken acı çekmeyi bıraktı" diye bitiriyor.