Coleman Hawkins

Coleman Hawkins Biyografisi

"Hawk" ve bazen "Bean" lakaplı Coleman Randolph Hawkins (21 Kasım 1904 - 19 Mayıs 1969), Amerikalı bir caz tenor saksofoncusuydu. Joachim E. Berendt'in açıkladığı gibi, enstrümanıyla öne çıkan ilk caz müzisyenlerinden biri: "Kendisinden önce bazı tenorcular vardı, ancak enstrüman kabul edilen bir caz kornası değildi". Hawkins biyografi yazarı John Chilton, Hawkins'ten önceki tenor saksafon sololarının yaygın tarzlarını "böğürme" ve "lastik geğirtiler" olarak tanımladı. Hawkins birinci olduğunu reddetti ve çağdaşları Happy Caldwell, Stump Evans ve Prince Robinson'a dikkat çekti, ancak doğaçlama yöntemini klarnet tekniklerini taklit etmek yerine saksafona uyarlayan ilk kişi olmasına rağmen. Hawkins'in karakteristik zengin, duygusal ve vibrato yüklü tonal tarzıyla doğaçlamaya yönelik virtüöz, arpejli yaklaşımı, Chu Berry, Charlie Barnet, Tex Beneke, Ben Webster, Vido Musso, Herschel Evans, Buddy Tate ve Don Byas'ın ve onlar aracılığıyla daha sonraki tenormenler, Arnett Cobb, Illinois Jacquet, Flip Phillips'in de dahil olduğu bir nesil tenor müzisyenleri üzerinde ana etkiydi. Ike Quebec, Al Sears, Paul Gonsalves ve Lucky Thompson. Hawkins, big band döneminde swing müziğiyle tanınırken, 1940'larda bebop'un gelişmesinde rol oynadı. "Tenor Saksafonun Başkanı" olarak bilinen saksafoncu arkadaşımız Lester Young, 1959'da The Jazz Review'a verdiği bir röportajda şu yorumu yaptı: "Bana kalırsa, Coleman Hawkins ilk başkandı, değil mi? Kendi adıma, sanırım ben ikinciyim." Miles Davis bir keresinde şöyle demişti: "Hawk'ı duyduğumda balad çalmayı öğrendim." Yukarıdaki açıklama Coleman Hawkins adlı Wikipedia makalesindendir, CC-BY-SA altında lisanslanmıştır, Wikipedia'ya katkıda bulunanların tam listesi.