Oyuncu

Cosimo Cinieri

Doğum20.08.1938

Ölüm19.08.2019

Doğum yeriTaranto, Puglia, Italy

DepartmanOyuncu

Popülerlik0.3

Cosimo Cinieri Biyografisi

Cosimo Cinieri (Taranto, 20 Ağustos 1938 – Roma, 19 Ağustos 2019), İtalyan aktör, oyun yazarı ve yönetmen. Oyun yazarı ve yazar Cesare Giulio Viola'nın yeğeni, yönetmen Francesco Cinieri'nin kardeşi ve aynı zamanda yönetmen olan Leonardo Cinieri Lombroso'nun babasıydı. Genç yaşlardan itibaren yeteneğini gösterdi: 1961'den itibaren Roma'da oyunculuk okuluna gitti ve 1963'te Alessandro Fersen'le mezun oldu. Kısa sürede takdir edilen bir tiyatro ve sinema oyuncusu, oyun yazarı ve yönetmen oldu. Bir aktör ve yazar olarak tiyatro kariyeri, başta Alessandro Fersen, Carlo Quartucci ve Carmelo Bene olmak üzere en avangard ve ekstrem formları deneme bayrağı altında başladı. Spoleto'daki Festival dei Due Mondi'nin iki edisyonunda rol aldı. 1978'den itibaren eşi, yönetmen ve şair Irma Immacolata Palazzo (aynı zamanda Carmelo Bene'nin asistanıydı) ile birlikte Cinieri&Palazzo Tiyatro Topluluğu'nu yönetti. Franco Indovina, Lucio Fulci, Fernando Arrabal, Massimo Troisi, Luigi Magni, Bernardo Bertolucci ve Edoardo Winspeare gibi çok sayıda önemli yönetmenle çalıştı. 1968'de Venedik Film Festivali'nde filmin yarattığı tartışmanın ardından Meryem Ana'yı sunan Carmelo Bene'yi destekleyen oyuncular arasında yer aldı. Yine Bene ile birlikte S.A.D.E ve Othello'nun yapımcılığını üstlendi ve bazı bölümleri de yazdı. Uzun bir hastalığın ardından 19 Ağustos 2019'da, 81 yaşına girmeden bir gün önce Roma'da öldü; Ertesi gün, kültür dünyasından bazı isimlerin katılımıyla Sala del Carroccio'daki Campidoglio'da cenaze şapeli kuruldu; laik bir anma töreninin ardından naaşı yakıldı ve külleri Sava belediye mezarlığına gömüldü. Cosimo Cinieri'nin şiirle olan benzersiz ilişkisi şair Elio Pecora tarafından şöyle anlatılıyor: "İlk aktörün tüm kurnazlığına, tatlılığına ve kabalığına sahip bir aktör, şiiri bazen yorgun, bazen vurucu, bazen gizli, bazen emredici bir sesle söylüyor, ancak histrionik renklerden ve hareketlerden yoksun bir sesle; şiirin iç sesi, bir şarkıyı ima eden ve onu sona erdiren; Roland'dan alıntı yaparsak bir sesin zerresi. Barthes, yani aynı anda nefes, telaffuz ve ruh olan bir ses".