Daniel Pommereulle

Daniel Pommereulle Biyografisi

Daniel Pommereulle Aralık 2003'te vefat etti; geride çok çeşitli ve karmaşık ama aynı zamanda tuhaf ve uyarıcı bir eser bıraktı. Alain Jouffroy'un ifadesine göre "İtiraz edenler" (les "Objecteurs") ile ilişkilendiriliyordu. Bazı önemli sergilere (1975'te Ulusal Çağdaş Sanat Merkezi - Georges Pompidou'da sunulan Fin de siècle veya 1991'de Dole ve Belfort müzelerindeki retrospektif sergiler) ve büyüyen auraya rağmen, Fransa'da 20. yüzyılın ikinci yarısının kesinlikle en önemlilerinden biri olan bu çalışma, bilinmiyor ve gizli kalıyor. 1980'lerden 1990'lara kadar cam, kağıt ve çelikten oluşan tasarımlarıyla şeffaflık temasına yoğunlaşıyor. Oyunculuğa 1967'de Eric Rohmer'in La Collectionneuse filmiyle başladı ve aralarında François Truffau'nun La mariée était en noir (Gelin Siyah Giydi), Jean-Luc Godard'ın Week-End ve Marc'O'nun Les Idoles'inin de bulunduğu bir düzine filmde oynadı. 1972'de Philippe Garrel'in La Cicatrice Intérieure (İç Yara) filminde rol alır ve 27 yıl sonra Le Vent de la nuit (Gece Rüzgârı) için tekrar katılır. Yönetmen olarak Bir Kez Daha (1967) ve Vite (Hızlı, 1969), art arda bir intihar makinesi yarattığı ve telefoto lens veya teleskopla sekanslar çektiği, çölden özür dilemesine yol açan en dikkat çekici filmleridir. Satürn gezegeni.