Geraldine Farrar

Geraldine Farrar Biyografisi

Alice Geraldine Farrar (28 Şubat 1882 - 11 Mart 1967), güzelliği, oyunculuk yeteneği ve "sesinin samimi tınısı" ile tanınan Amerikalı bir soprano opera sanatçısı ve sinema oyuncusuydu. "Gerry-flappers" lakaplı genç kadınlar arasında geniş bir takipçi kitlesi vardı. Farrar, 5 yaşında Boston'da müzik eğitimi almaya başladı ve 14 yaşında resitaller veriyordu. Daha sonra New York'ta, Paris'te ve son olarak Berlin'de ses eğitimi aldı. Farrar, 1901'de Charles Gounod'un Faust filminde Marguerite rolüyle ilk kez sahneye çıkışıyla Berlin Hofoper'da sansasyon yarattı ve üç yıl boyunca şirkette kaldı ve bu süre zarfında çalışmalarına devam etti. Ambroise Thomas'ın Mignon ve Jules Massenet'in Manon filmlerinde ve Gounod'un Roméo et Juliette filminde Juliette'de başrollerde yer aldı. Monte Carlo Operası'nda üç yıl çalıştıktan sonra, 1906'da New York Metropolitan Operası'nda Romeo et Juliette'de ilk kez sahneye çıktı. 1907'de Giacomo Puccini'nin Madama Butterfly adlı eserinin ilk Met performansında yer aldı ve 1922'de emekli olana kadar şirketin bir üyesi olarak kaldı ve burada 672 performansta 29 rol seslendirdi. Farrar, Pietro Mascagni'nin Amica'sında (Monte Carlo, 1905), Puccini'nin Suor Angelica'sında (New York City, 1918), Umberto Giordano'nun Madame Sans-Gêne'sinde (New York, 1915) ve Engelbert Humperdinck'in Königskinder'inde (New York, 1910) Goosegirl'de başrolleri yarattı. Victor Talking Machine Company için kapsamlı kayıtlar yaptı ve bu firmanın reklamlarında sıklıkla öne çıktı. New York City'de Lee De Forest'ın deneysel AM radyo vericisi üzerinden şarkı söyleyerek 1907'deki bir tanıtım etkinliğinde radyo yayını yapan ilk sanatçılardan biriydi. Opera sezonları arasında çekilen sessiz filmlerde de rol aldı. Farrar, 1915'ten 1920'ye kadar bir düzineden fazla filmde rol aldı; bunlar arasında Cecil B. De Mille'in Georges Bizet'in Carmen operasının 1915 uyarlaması da vardı ve bu filmle büyük övgüler aldı. Sinemadaki diğer önemli rollerinden biri de 1917 yapımı Joan the Woman filmindeki Joan of Arc rolüydü. Farrar, 1922'de 40 yaşındayken operadan emekli oldu. Son performansı Leoncavallo'nun Zazà'sıydı. Bu aşamada aşırı çalışma nedeniyle sesi erken düşüşe geçmişti. Farrar hızla konser resitallerine geçti. 1920'li yıllar boyunca kayıt yapmaya ve resitaller vermeye devam etti. Otobiyografisi Such Sweet Compulsion 1938'de yayınlandı. 1960 yılında Farrar, 1620 ve 1709 Vine Street'te bulunan Hollywood Walk of Fame'de müzik ve film kategorilerinde iki yıldızla ödüllendirildi. 1967'de Ridgefield, Connecticut'ta 85 yaşında öldü.