Hénia Suchar

Hénia Suchar Biyografisi

Hénia Suchar veya Henia Suchar, 15 Ocak 1932'de Czernowitz'de doğan ve 5 Şubat 2010'da Paris'te (Fransa) ölen İsrailli ve Fransız aktris. Hénia Suchar, İsrail'in Tel Aviv kentinde büyüdü ve burada klasik piyanist eğitimini tamamladı. Paris Ulusal Müzik Konservatuarı'nda burslu olarak tiyatro çalışmalarına devam etti ve oyuncu olarak kariyerine başladı. Aktör Jacques Bouvier'in eşi ve bir kızı olan sanatçı, önce yönetmen Bernard Paul'un, ardından da şarkıcı Georges Moustaki'nin arkadaşıydı. Şehir planlamacısı Edward Grinberg ile 35 yıl yaşadı. 5 Şubat 2010'da Paris'te öldü. Sinemada Robert Enrico'nun Les Grandes Gueules'inde (1965) "Christiane", Claude Berri'nin otobiyografik filmi Le Cinéma de papa'da (1970) "Claude'un annesi", yönetmen Moshe Mizrahi'nin ilk filmi Le Client de la Morte Saison'da (1970) "kadın"dır. Onu ayrıca René Clément'in iki önemli yapımında da görüyoruz (1963'teki Le Jour et l'Heure ve 1966'daki Is Paris Burning?). Şarkıcı-söz yazarı, üç plak yayınladı. Yönetmen Bernard Paul'un ilk uzun metrajlı filmi Le Temps de vivre'de, aynı yıl Le Métèque (1969) albümünde bildiğimiz başarı ile seslendirdiği şarkıcı-söz yazarı Georges Moustaki'nin film için bestelediği eşsesli şarkının seslendirmesidir. Hénia Suchar'ın sinemadaki görünüşü Gabriel Aghion'un ilk uzun metrajlı filmi La Scarlatine'den (1983) sonra durdu. Sanatçı artık Fransa'da ve yurt dışında sergilediği, geri dönüştürülmüş kumaşlardan yarattığı ışıltılı duvar halılarıyla kendini ifade ediyordu. Voiture Ville derneğinin başkanı, ortağı Edward Grinberg ile işbirliği içinde yeni bir kentsel konsept olan Domobile projesini tanıtıyor. Kaynak: Fransızca Wikipedia'dan "Hénia Suchar" makalesi, CC-BY-SA 3.0 lisansına tabidir.