Jacqueline Gauthier

Jacqueline Gauthier Biyografisi

Bir banka çalışanının kızı olan Jacqueline Gauthier, 7 Ekim 1921'de Paris'te doğdu. Çocukken dansçı olmayı hayal ediyordu ama annesini onu oyunculuk mesleğine yönlendirmeye ikna eden kişi bir Fransızca öğretmeniydi. Madame Gauthier daha sonra kızını Louis Jouvet ile tanıştırmaya karar verir ve eğer usta razı olursa kızına destek olacaktır. Jouvet onun için Arletty veya Spinelly gibi roller öngördü ve onu bu yolda devam etmesi için cesaretlendirdi. Konservatuar'da üç kez başarısız olan Jacqueline Gauthier, yine de 1938'de sahneye çıktı ve ertesi yıl Armand Salacrou'nun "Kahkaha Tarihi"nde Alice Cocéa'nın yarattığı rolü üstlenerek ün kazandı. O andan itibaren hayatı boyunca tiyatroya sadık kaldı ve orada parlak bir kariyere sahip oldu. Bu ışıltılı aktrisin André Roussin'in birçok oyununda rol almasına şaşırmadık: "L'école des dupes" (1949), "La main de César" (1951), "Le mari, la femme et la mort" (1954 ve 1956), "La petite hut" (1958) ve "La coquine" (1961). Yaptığı diğer işler arasında, Jacques Deval'in Daunou Tiyatrosu'nda yaptığı “Dans sa candeur naïve” (1942); Henry Bernstein'ın Lyon'daki Célestins'te ve turnesinde yaptığı “Félix” (1952/53); Paul Armont ve Arnaud Gerbidon'un "L'école des cocottes" (1957), au théâtre des Arts; La Bruyère tiyatrosunda Jacques Audiberti'nin “Glapion Etkisi” (1959); Barillet ve Grédy'nin La Madeleine Tiyatrosu'nda yaptığı “Quarante carats” (1967); La Madeleine'de Georges Feydeau'nun yazdığı “Amélie'ye iyi bak” (1969); veya Jean-Paul Rouland ve Claude Olivier'in Comédie Caumartin'de ve turne sırasında yazdığı “Elysée'de uyumaya geri dönün” (1980/82). 1938'de beyazperdeye adım atan Jacqueline Gauthier, film yıldızı kariyerinin yükselişe geçmesi için 1942'ye kadar beklemek zorunda kaldı. O dönemde özellikle Richard Pottier'in "Bir kalede sekiz adam" (1942), Jean Tarride'ın "Ölü adam daha fazlasını almaz" (1943), Jean Boyer'in "La femme fatale" (1945), René Le Hénaff'ın "Les maris de Léontine" (1947), Henri'nin "Extravagante Theodora" (1949) adlı kitaplarının tercümanıydı. Lepage, Charles-Félix Tavano'nun “Coq en pâté” (1950) ya da René Delacroix'in “Onlar yirmi yaşındalar” (1950). Aynı zamanda Jean Boyer'in “Frédérica” (1942) adlı eserinde Charles Trénet, André Cayatte'nin “Sérénade aux neiges” (1945) eserinde Tino Rossi ve yine Jean Boyer yönetimindeki “Casanova'nın Maceraları” (1946) eserinde Georges Guétary gibi popüler şarkıcıların partneridir. Yedinci Sanat'ın genellikle onu sınırladığı hafif ve hayal ürünü görüntüden bıkan Jacqueline Gauthier, “Elle et moi” (1952) sonrasında bu sanatı terk etti. Guy de Maupassant'ın "Ce Pig de Morin" adlı eserinden uyarlanan "Kadınların Terörü" (1956) için yalnızca bir kez geri döndü. İster oyunlardan uyarlanan televizyon filmleri, ister Pierre Sabbagh'ın popüler dizisi “Bu Akşam Tiyatroda”daki altı katılımı olsun, küçük ekrana geçişleri çoğu zaman tiyatronun ayırt edici özelliğidir. Her şeyini mesleğine feda eden Jacqueline Gauthier, hiç evlenmedi ve hiç çocuğu olmadı. 18 Eylül 1982'deki intihar haberi, oyuncuda bir ışıltı ve neşe örneği gören herkesi şaşırttı. Hiç şüphe yok ki karakterinin neşeli yönü belli bir mutsuzluğu gizliyordu...