Jany Holt

Jany Holt Biyografisi

1911 yılında Romanya'da doğan Ekaterina Rouxandra Olt, işletme eğitimi almak üzere 1926 yılında Paris'e taşındı. Dramatik sanattan etkilenerek Charles Dullin'in dersini aldı ve tiyatroya ilk çıkışını Bruckner'ın The Creature adlı oyunuyla yaptı. Daha sonra Pitoëff grubunun bir parçası oldu. Özellikle saygı duyduğu Raimu'nun dikkatini çektiği için ona parlak bir gelecek vaat ediliyor. Sinema ona kollarını uzatıyor. Julien Duvivier'in (1935) Le Golem filminde Harry Baur'la birlikte rol alıyor. Bir başka belirleyici karşılaşması daha var: Marcel Dalio ile. "Güzel, hafifçe çökmüş gözleri ve çökük yanakları" tarafından baştan çıkarılan Dalio, onunla evlenmek üzeredir: Jany Holt'un ebeveynleri ondan Katolikliğe geçmesini talep ettiğinden evlilik başarısız olur. Oyuncu şöyle cevap veriyor: “Benim tek Tanrım tiyatrodur”. Jany Holt'un sıska bir fiziği, sivri bir burnu, küstah bir gözü var ve kendisini hizmetçi rolünden kurtardığını düşünecek kadar sorunu var. Ona şevkle yakaladığı genç bir mitomanyakın, aydınlanmış bir kişinin, neredeyse deli bir kişinin karakterleri sunuluyor. Burada Jean Renoir (Les Bas fond, 1936), Abel Gance (Beethoven'dan Büyük Aşk, 1936), Marcel L'Herbier (La Tragédie Imperiale, 1937), Jean Dréville (Troïka sur la piste blanche, 1937) ile birlikte. KURTULUŞ ÇAPRAZ En iyi rollerinden biri, Louis Jouvet ve Eric von Stroheim'la birlikte bir antrenörü canlandırdığı L'Alibi'de (1937) Pierre Chenal tarafından kendisine verilen roldü. Bir hayranı olarak yönetmeni hakkında "rahatsız etmeden mıknatısı çektiğini" söylüyor. Chenal onun rahatlığına, sıra dışı mizah anlayışına ve filmin sonunda "kahkaha ile gözyaşı arasında insanın içini parçalayacak bir sahneye sahip olmasına" saygı duruşunda bulunuyor. Onu 1938'de La Maison du Maltais için tekrar işe aldı ve burada Fréhel ve baş döndürücü Viviane Romance ile omuz omuza oldu. Pour Vous'ta Serge Veber şöyle yazıyor: "Yüzünü yiyip bitiren gözlerinin közlerinin, yalnızca yanmak isteyen kuru ve gergin vücudunu nasıl ateşe vermediğini merak ediyor insan". Tiyatro yine bunu istiyor. Jean Cocteau'nun The Sacred Monsters ve Bernard Shaw'un Saint Joan adlı eserlerinde sahne alıyor. Serge de Poligny'nin Hayalet Baron'u (1942) ve Karanlığın Gelini'nde (1943), Robert Bresson'un Günah Melekleri'nde (1943) yeniden beyazperdede belirir: lanetlere yem olan aşık, Cathar ateşlerinin arka planında kaderin peşine düşen zavallı kız, manastırın indirgenemez tutsağı. 1945'te Direniş'e verdiği hizmetlerden dolayı General de Gaulle tarafından Kurtuluş Haçı ile ödüllendirilen Jany Holt, onu savaş öncesi mizacının aktrislerinden biri yapan aurasını savaştan sonra yeniden kazanamayacaktı. Kariyerinin bu kısmından, Michel Simon'un ortağı olduğu Henri Decoin'in Suçsuz (1947), René Clément'in Gervaise (1955) ve son kez Jean-Pierre Mocky'nin Noir comme le hatıra adlı eserinde (1994) yer aldığını söyleyebiliriz. Aktris ve aktris Jany Holt, 26 Ekim 2005 Çarşamba günü Neuilly'deki Amerikan hastanesinde öldü. 94 yaşındaydı.