Jean Martin

Jean Martin Biyografisi

Jean Martin (6 Mart 1922 - 2 Şubat 2009), Fransız aktör. Berry ailesinden geldiği için çocukluğunun bir kısmını babasının bir kürkçü için çalıştığı Biarritz'de geçirdi. İkinci Dünya Savaşı sırasında Zorunlu Çalışma Hizmeti'nden kaçmak için saklandı. Paris'te kaldığı süre boyunca Maurice Tourneur'un iki filminde rol aldı: "Şeytanın Eli" (1942), ardından "Cécile Est Mort" (1943). Kırklı yılların alacakaranlığında tiyatro yapmaya başladı. 1953'te Jean Martin, Roger Blin yönetimindeki İrlandalı oyun yazarı Samuel Beckett'in yeni oyunu "Godot'yu Beklerken"i oynayarak ün kazandı ve Lucky rolünü üstlenen ilk kişi oldu. Aynı Roger Blin, birkaç yıl sonra aynı Beckett'in “Oyunun Sonu” (1957) filmini çekti ve Clov rolünü aynı Jean Martin'e emanet etti. 1960 yılında Jean Martin, Robert Pinget'in "Letter Dead" adlı ilk oyununu sahneledi. 1962'de Aglaé ve Mona Mitropoulos'un Michel Arnaud tarafından uyarlanan “Temsilciler” adlı oyununu yeniden sahneledi. Jean Martin, zenginleşecek bu tiyatro kariyerinin yanı sıra sinemaya geri döndü: Jean Delannoy'un “Notre-Dame de Paris” (1956), Jacques Rivette'in “Paris bize ait” (1958), Jean-Claude Bonnardot'nun “Ballade for a thug” (1962), Jean-Claude Bonnardot'nun “La foire aux dunces” (1963), Louis Daquin ve “À toi de” fait mignon" (1963), Bernard Borderie. 1960 yılında “Cezayir Savaşında İtaatsizlik Hakkı Bildirgesi” başlıklı 121'ler Manifestosu'nun imzacısıydı. 1965'te, 1957'de Cezayir'in Casbah bölgesinin kontrolü için FLN militanları ile Fransız askerleri arasındaki mücadeleyi anlatan bir filmde Albay Mathieu rolüyle kariyerine damgasını vurdu: "Cezayir Savaşı". Cezayir Savaşı'nın bitiminden üç yıl sonra konu Akdeniz'in her iki yakasında da hâlâ hassas; Film vizyona girdikten sonra Fransa'da yasaklandı, ardından 2004 yılına kadar sansürlendi. Tümen komutanı rolünde oldukça ikna edici olan Jean Martin (tarihsel olarak komutan General Massu'dur, ancak karakter Albay Bigeard'dan ilham almıştır), filmdeki tek profesyonel oyuncudur. İri yapısı, güçlü kişiliği ve otoriter yüzü, onu genel olarak otorite gösteren dikkate değer rollere yatkın hale getiriyor: başhekim, polis komiseri, yüksek rütbeli askeri subay, dini lider...; Bunlardan en etkileyici olanlarından biri kuşkusuz, "Le Juge Fayard Dit Le Sherif" (1976) filminde bir doktorun biraz şövalye olan yargıç Fayard'ı, Patrick Dewaere'yi şiddetle hastanesinden kovması olacaktır. Claude Zidi komedilerinde bu rollerle dalga geçiyor: “La moutarde monte au burun”da (1974) müdür, “La Course À L'Échalote”da (1975) banka müdürü, “L'aile ou la uyluk”ta başhekim (1976), “Bête mais disiplinli”de (1979) baş müfettiş ve “Inspecteur la Bavure”da (1980) müfettiş. Jean-Paul Belmondo'nun yanı sıra, o... "L'Hériter"de (1972) kardinal ve... "Peur Sur La ville"de (1975) tümen komiseri! Ama aynı zamanda Terence Hill'le birlikte "Benim Adım Kimse"de (1973) Sullivan rolünde veya "Bir Dahi, İki Ortak, Bir Çan (1975). Kariyerinin büyük bir bölümünü tiyatroya adayan ve yaklaşık elli filmde rol alan Jean Martin, 2 Şubat 2009'da Paris'te öldü.