Jean-Paul Wenzel

Jean-Paul Wenzel Biyografisi

Jean-Paul Wenzel, 13 Temmuz 1947'de Saint-Etienne, Loire'da doğan, Alman bir baba ve Fransız bir anne olan oyun yazarı, yönetmen, yönetmen ve Fransız tiyatro oyuncusudur. 1966'dan 1969'a kadar Strazburg'daki Dramatik Sanat Okulu'nda eğitim gördü, ardından tiyatro kariyerine Robert Gironès, Peter Brook, Philippe Goyard ve Michel Raskine gibi tanınmış yönetmenlerin yönetimi altında başladı. Sinemada da René Allio, Gisèle Cavali, Aki Kaurismäki ve Gérard Blain gibi yönetmenlerle oynuyor. Wenzel daha sonra dramatik yazarlığa yöneldi ve Hagondange'den Uzak (1974), on sekiz dile çevrilen ve yirmi ülkede oynanan ve 1976'da Eleştirmenler Ödülü'nü alan oyunuyla ulusal ve uluslararası tanınırlık yaşadı. . Daha sonra Marianne evlenmeyi bekliyor (1976), Vater Land (1984, En iyi Fransız eseri ödülü), Faire Bleu (1999), altı minyatür trajedi (2004) ve Margot (2005) gibi birçok eser daha yazdı. Tiyatronun popüler boyutu ve günlük yaşamı evrensel bir şekilde uyandırma yeteneği ile tanınmaktadır. Yazarlık faaliyetinin yanı sıra Jean-Paul Wenzel kendini adamış bir pedagogdur. Comédie de Saint-Étienne'de ders verdi, 1995'ten 2000'e kadar Brittany Ulusal Tiyatrosu'nun okulunu yönetti ve Fransa'da ve yurt dışında birçok okul ve konservatuvarda görev aldı. 1976 yılında Jean-Louis Hourdin ve Olivier Perrier ile birlikte Hérisson'un tiyatro buluşmalarını kurdu, ardından 1985'ten 2002'ye kadar Montluçon'da Olivier Perrier ile birlikte Centre Dramatique National Les Federés'in ortak yönetmenliğini yaptı. edebi eserlerin sahneye uyarlanması. Jean-Paul Wenzel ayrıca Bertolt Brecht, Rainer Werner Fassbinder, Jean Genet, Odön von Horvath, Enzo Cormann ve Howard Barker gibi büyük yazarların metinlerinin yanı sıra Maupassant, Primo Levi, Arthur Koestler ve Sevene Ousmane'nin eserlerinin teatral uyarlamalarını da sahneledi. Sinematografik kariyeri, ortak hafıza (1978), Aydınlanma Doktoru (1988), La Vie de Bohème (1992) ve Bazar (2009) gibi filmlerdeki rolleri içermektedir. Jean-Paul Wenzel, Fransız çağdaş tiyatrosunun önemli bir figürü olmaya devam ediyor; sanatsal ve eğitimsel bağlılığının yanı sıra çalışmalarının canlılığı ve insancıllığıyla da tanınıyor.