Juan Calvo

Juan Calvo Biyografisi

Juan Calvo İspanyol bir aktördü. Sinemayla tanışması 1934'te Florián Rey'in La hermana San Sulpicio filminin sesli versiyonunda küçük bir rol alarak başladı. Savaşın bir bölümünde ulusal bölgede tiyatro oyunlarını temsil ediyordu, ancak savaşın sonunda sahneyi bırakarak kendisini tamamen filmografisi yaklaşık seksen filmden oluşan sinemaya adadı. 1938'de Ufa'daki Alman stüdyolarında Benito Perojo'nun Suspiros de España adlı filmini çekti ve ertesi yıl Fernando Delgado'nun 1936'da başladığı ve İç Savaş'ın patlak vermesi nedeniyle yarım kalan El genio alegre filminin çekimlerini tamamladı. 1940 yılında Florián Rey'in La Dolores filmini çektikten sonra birkaç sezonu İspanya ve İtalya arasında çekim yaparak geçirdi ve burada Ladislao Vajda'nın Conjura en Venecia adlı filminde öne çıktı. Bu on yılın ilk yarısında aynı yönetmenin El testamento del Virrey ve Cinco lobitos adlı iki filminin yanı sıra José Luis Sáenz de Heredia'nın Raza ve El escándalo filmlerinde de öne çıktı; Rafael Gil'in yazdığı Huella de luz, El clavo, Eloísa está debajo de un almendro ve Tierra sedienta; Antonio Román'ın yazdığı Boda en el infierno ve Los últimos de Filipinas ya da Juan de Orduña'nın yazdığı Tuvo la culpa Adán ve Ella, él y sus millones. 1946'da Meksika'ya taşındı ve 1953'e kadar burada çekim yaptı, ancak 1947'de Madrid'de Rafael Gil için Don Kişot de la Mancha'nın çekimlerini tamamladı ve Sancho Panza yorumunu mükemmelleştirdi. Aztek yolculuğunda, Antonio Momplet'in yazdığı Bel Ami, la historia de un canalla (Bel Ami, bir alçağın hikayesi) filminde öne çıkan, sürgünde olan bazı İspanyol yönetmenlerin emri altında çalıştı. Ayrıca Fernando de Fuentes'in Allá en el rancho grande filmindeki performansından da bahsetmeye değer. Miguel Morayta için La venenosa, La virgen desnuda ve El mártir del calvario'yu ve son olarak Fernando Soler için Educando a papá'yı çektikten sonra İspanya'da yeniden sinemaya geri döndü, ancak bu aşamada tiyatroyla değişmeyi kesin olarak bıraktı. Bu on yıldaki beyazperdedeki faaliyetleri arasında, Ladislao Vajda, Marcelino, pan y vino'nun Fray Papilla karakteriyle unutulmaz bir performans sergilediği filminde ön plana çıkıyor ve bu filmle 1955'te Círculo de Escritores Cinematográficos Ödülü'nü aldı; bu, ertesi yıl kendisine aynı yıl Berlanga'nın bir filmi olan Calabuch'taki çalışmasıyla da öne çıkmasını sağladı. Sindicato Nacional del Espectáculo (Ulusal Gösteri Birliği). Ayrıca Vajda, Aventuras del barbero de Sevilla, Tarde de toros ve Mi tío Jacinto ve Berlanga, Los jueves, milagro'nun yanı sıra Historias de la radyo ve Diez fusiles esperan'da Sáenz de Heredia için de çekim yaptı. Son kez 1961'de Ramón Torrado'nun Fray Escoba filminde rol aldı. Uzun sinematografik geçmişinde, çoğunlukla boğa güreşi menajeri ve iş adamı rollerinde rol aldı; parmakları arasında Havana purosu olan kızgın bir adamın tekrarlanan görüntüsüyle, ancak bu yorumlayıcı maskenin arkasında nezaketini göstermesine izin verilmesi de yaygındı. Bu rahat ruh onun içinde esaslıydı. Tiyatroda geçirdiği yıllar boyunca şüphesiz eğittiği kişisel sesiyle her zaman öne çıktı.