Kate Harbour

Kate Harbour Biyografisi

1971'de doğdum, Nether Heyford adında sevimli bir köyde büyüdüm. Dans etmeye 4 yaşında başladım ve sıklıkla okuldaki veya yerel kutlamalardaki gösterilere katıldım. En sevdiğim anılarımdan biri Kurbağa Kermit el kuklamla sınıfımın önünde 'Merdivenlerin Yarısında' şarkısını söylemek. Bu küçük performanstan 'The Muppet Show'a olan hayranlığım giderek arttı. 8 yaşında Tring'deki Sanat Eğitim Okulu'na başladım ve burada asıl odak noktam baleydi. Tiyatro aşkım, 12 yaşımda Kraliyet Festival Balesi'nin "Fındıkkıran" adlı Kraliyet Festival Salonu'nda gösteri başına yaklaşık 2000 kişiye "ilk fare" rolüyle seçildiğimde doğdu! Daha sonra merhum Christopher Gable'ın kurup yönettiği The Central School of Ballet'e gittim. 3. sınıfta okulun kumpanyasının “World on Fire” prodüksiyonunda turneye çıktım. Tur yapmak harika bir deneyimdi ama Warminster'daki kazılarımdan kendimi kilitlemeyi asla unutmayacağım! Bir ya da üç bardak içerken yerel Ghurkha'larla sohbet etmekle o kadar meşguldüm ki. Arka kapıdan çıkıp açık pencereden aşağı atladıktan sonra, oldukça şaşkın olan Müdürün karısının yatak odasına girdiğimi fark ettim. Ben içten özürlerimi dilediğimde ve gardırobundan çıkmaya çalıştığımda oldukça sakindi! İlk profesyonel sahne işim Watford Sarayı'ndaki İnek Maggie'nin arka ucuydu. En alttan başlamak ve yukarı doğru ilerlemek her zaman iyidir! Daha sonra Edinburgh Festivali'nde bir sezon için NYMT'ye katıldım. İşte o zaman büyükanne sesimi keşfettim!! Bertolt Brecht'in Kafkas Tebeşir Çemberi'nde Jonny Lee Miller'la birlikte oynadım, Granny Grusinia'yı ve diğer rolleri oynadım. NYMT ayrıca o yıl içinde Jude Law'un da yer aldığı "Joseph and His Amazing Technicolor Dream Coat"un da yapımcılığını üstlendi! Tiyatroda harika ve yetenekli bazı insanlarla çalışma ayrıcalığına sahip oldum. Özellikle Cameron Macintosh'un Sam Mendes'in yönettiği “Oliver” filminde rol aldığımda. Farklı "Fagins"lerle ve tüm o "Nancy'lerle" çalışmak! Daha sonra korsemi başka bir Cameron şovu olan “Martin Guerre” ile değiştirdim. Bununla ilgili aklımda kalan anı, çivili çizmelerle koreografisini mükemmelleştirmeye çalışırken Craig-Revel Horwood'un yüzündeki ifadeydi!