Marcel Duhamel

Marcel Duhamel Biyografisi

Marcel Duhamel (16 Temmuz 1900, Paris - 6 Mart 1977, Saint-Laurent-du-Var), editör (Gallimard'daki Série noire'ın yaratıcısı) ve çevirmendir. Aynı zamanda senarist ve oyuncuydu. Şair Jacques Prévert ile İstanbul'da belirleyici buluşmayı yaptığı askerlik hizmetinden sonra sırasıyla Hôtel de Wagram'ı (rue de Rivoli), ardından Hôtel Grosvenor'u (Champs-Élysées'de) yönetti ve "bir zamanlar bir tavşan derisi tüccarının işyerine ev sahipliği yapan bir kulübe" olan ve hareketin buluşma yeri haline gelen Montparnasse semti 54 rue du Château'ya yerleşti. gerçeküstü. Aslında bu, Duhamel'in tüm meteliksiz arkadaşlarının barındığı "kolektif" bir konaklama yeridir: Prévert, Raymond Queneau, Yves Tanguy. 1928'de Raoul Whitfield'ın ilk romanı The Bloody Emeralds'ı tercüme etti. Pathé-Nathan stüdyolarında şapkacı, dekoratör, sahne müdürlüğü, reklamcılık ve iki yıl boyunca bir turizm dergisinde (Voyage en France) editörlük gibi çeşitli küçük işler üstlendi. İkinci bir romanın (William Riley Burnett tarafından yazılan Little Caesar) çevirisinin ardından Tobis Klangfilm stüdyolarında çalıştı ve yüzden fazla Amerikan filminin diyaloglarını uyarladı. Aynı zamanda sinemada The Affair is in the Bag (Pierre ve Jacques Prévert, 1932), The Last Milyarder (René Clair, 1934) veya The Crime of Mösyö Lange (Jean Renoir, 1936) gibi filmlerde oynadı. 1944'te oyun yazarı Marcel Achard ile tanışması belirleyici oldu. Bu onu Peter Cheyney'nin iki karanlık romanıyla tanıştırır. Coşkulu Marcel Duhamel bunları tercüme etti ve Gallimard'a bunları yeni bir koleksiyonda yayınlamasını önerdi. Ekim 1945'te "Série Noire"ı yarattı ve 1977'deki ölümüne kadar bu koleksiyonu yöneterek Amerikan kara romanının popülerleşmesini sağladı. Editör olmadan önce Duhamel, gerçek Amerikalıların (Raymond Chandler, Dashiell Hammett) yanı sıra sahte Amerikalıların, özellikle de "çevirilerinin anında bir Amerikan karakteri verebildiği" İngiliz Peter Cheyney ve James Hadley Chase'in çevirisinde uzmanlaşmış bir çevirmendi. Büyük bir caz aşığı olan Duhamel, 1940'lı yıllarda Saint-Germain-des-Prés mahzenlerinin temel direklerinden biri, kağıt dünyasında bir figür ve "kraliyet" zarafetiyle prestijli bir karakterdi. 1950'li ve 1960'lı yıllarda başka edebi koleksiyonlar yarattı ve barındırdı: Gallimard'da "Série Blême" ve "Panique", Denoël'de "Oscar", ZED'de "Haute gerilim". Aynı zamanda John Steinbeck, Ernest Hemingway, Richard Wright, Erskine Caldwell, Irwin Shaw ve çok sayıda kara roman yazarının eserlerinin çevirmenliğini yaptı. Bu daha ziyade bir yeniden yazma meselesidir çünkü Duhamel orijinal metinleri keserek ve üsluplarını değiştirerek uzaklaşmıştır8. Çeşitli romanların tiyatro için uyarlayıcısı: Miss Blandish için Orkide Yok, Du rififi chez les hommes, vb. Marcel Duhamel ayrıca bir otobiyografiye de imza attı: Hayatını anlat (Mercure de France, 1972).