Marcel Vibert

Marcel Vibert Biyografisi

1908 yılında Ambigu sahnesine adım atan Marcel Vibert, tiyatro ve sinema alanında çok uzun bir kariyere imza attı. 1909'da Robert Péguy'un ilk filmi olan ve yapımcılığını Lux'ın üstlendiği Le Fils de l'slave'i oynadı. Bir Lokomotif Üzerine Drama'nın ardından Marcel Vibert kendisini Jasset madencilik trajedisinin Karanlık Ülkesinde ve ardından A Cry in the Night'ın kalbinde buldu. Uzun bir süre, ister istemez, talihsizlikle karşı karşıya kalan son derece ciddi karakterler üzerinde uzmanlaşacaktı. Camille de Morlhon'un, rolünü engellenmiş tutkunun tüm görünümleriyle oynadığı L'Escarpolette tragique gibi dünyevi dramaları, Mancel Vibert'in yorumcu olduğu Sanat Filmi yapımları (The Mannequin veya The Three Musketeers Athos) ile pek farklılaşamayan bu kullanımı doğruladı. Güçlü profili ve kare çenesiyle, sahnede ve beyazperdede sıklıkla kullanılan, ancak gerçek yıldız statüsünden faydalanmayı başaramayan genç bir dramatik aktördü. Frontières du cour'u çektikten sonra aktörlük işinden ayrılan Vibert, kendini harekete geçmiş halde buldu. Savaşın son yılında yapılan bir operasyonda esir alındı ​​ve Almanya'da yedi buçuk ay esaret altında kaldı. Sivil hayata döndü ve 1919'da sessiz sinemanın son on yılında çektiği yirmi yedi filmden ilki olan Le Sang des Immortelles'de iğrenç bir doktoru oynamak için stüdyoya döndü. 1922'de Roussell'in Ezilenler filminde Marcel Vibert'in canlandırdığı İspanyol büyük oyuncu ona övgüler yağdırdı. Karakterler çeşitlendi, bazen bir gülümseme ortaya çıktı, ancak karanlık olanlar çoğunlukta kaldı: Kambur'da Marcel Vibert, son derece iğrenç bir Gonzague Prensi'ni canlandırdı. Birkaç ay boyunca Charlotte Lysès'le Portekiz, İspanya, Cezayir ve Tunus'ta uzun bir tiyatro turu için stüdyoları terk etti, ardından Rex Ingram'la birlikte The Garden of Allah filmini çekmek için geri döndü. Üç yıl önce Marcel Vibert, Pearl White'ın Terör'deki ortağıydı: Bu onun, Jean Toulout ile birlikte, zaten Amerikan işgali altında ezilen bir ulusal sinemanın kimliğini savunmaya en kararlı Fransız oyunculardan biri olmasını engellemedi. Sessiz sinemanın son yıllarında, Berlin ve Viyana'da Dupont'la çok çalıştı ve filmler konuşmaya başladığında Marcel Vibert, UFA'nın tercümanlığını sürdürdü (Prenses 1931'de emrinizde, Prenses Czardas de Jacoby 1934'te, Saturnin Fabre'yi olayların devraldığı yaşlanan bir prens rolünde keyifle taklit eden mizah dolu bir sanatçıyı keşfediyoruz). yargıcın elbisesi, hatta Kraliçe'nin Kolyesi Olayı'ndaki başsavcısı Séguier (Marcel L'Herbier 1945). 14 Ekim 1930'da oyuncu Hélène Darly ile evlendi.