Marianne Hoppe

Marianne Hoppe Biyografisi

Rostock'ta doğan Hoppe, Almanya'da sahne ve sinemanın önde gelen kadınlarından biri oldu. Zengin bir toprak sahibi ailede doğdu ve başlangıçta babasının özel mülkünde özel eğitim gördü. Daha sonra Berlin'de ve Weimar'da okula gitti ve burada tiyatroya gitmeye başladı.[1] Hoppe ilk kez 17 yaşında Berlin'deki Deutsches Theatre'ın bir üyesi olarak Max Reinhardt'ın yönetmenliğinde sahneye çıktı. 1935'te tartışmalı Alman aktör ve Üçüncü Reich yönetimindeki Prusya Devlet Tiyatrosu'nun yöneticisi Gustav Gründgens tarafından işe alındı. 1936-46'dan boşanana kadar evli kaldılar. Evliliğin sona ermesinden yıllar sonra konuşan Hoppe, "O benim aşkımdı ama asla benim büyük aşkım değildi, bu işti."[1] Mephisto filmindeki karakterlerden birinin ona dayandığı bildirildi. Hoppe, Hitler tarafından akşam yemeğine davet edilmesi de dahil olmak üzere, 1930'lu ve 40'lı yıllarda Nazi seçkinleriyle temaslarını gizlemedi.[2] Der Schimmelreiter'deki (Beyaz Atın Binicisi, 1934) rolü onu neredeyse bir gecede ünlü yaptı, "Aryan" yüzü ise onu Nazi seçkinlerinin sevgilisi haline getirdi.[1] Hoppe daha sonra hayatının bu dönemini "altın kitabımın siyah sayfası" olarak adlandıracaktı.[1] Hoppe, Prusya Devlet Tiyatrosu'nun evi Schauspielhaus'ta oyunculuk yaptığı süre boyunca oyunculuğa analitik yaklaşımını geliştirdi ve bunun "her cümleyi parçalara ayırması" ve dil kullanımına parlaklık kazandırmasından oluştuğunu belirtti. Bu yöntem Hoppe'un çalışma hayatı boyunca anılması gereken bir yöntemdi.[1] 1946'da tek çocuğu Benedikt Johann Percy Gründgens doğdu. Hoppe, Gründgens'ten boşandıktan dört yıl sonra, Tennessee Williams'ın A Streetcar Named Desire filminde Blanche Dubois rolüyle büyük bir başarı elde etti ve Heiner Muller (Quartett, 1994) ve özel hayatta da partneri olan Thomas Bernhard gibi yazarların yazdığı avangard rollerde giderek daha fazla oynamaya başladı. Genç ve ikonoklastik yönetmenler Claus Peymann, Robert Wilson ve Frank Castorf'un favorisi oldu. Hoppe, 2002 yılında Siegsdorf, Bavyera'da doğal sebeplerden dolayı 93 yaşında öldü. Hoppe'un Aralık 1997'de Bertolt Brecht'in Arturo Ui'nin Önlenebilir Yükselişi'ndeki son performansını sergileyen Berliner Ensemble'dan Claus Peymann, "Alman tiyatrosu kraliçesini kaybetti" dedi.[2] Son röportajlarından birinde Hoppe şunları söyledi: "Mutluluğu her gün denerim. Bu disiplin gerektirir, her yarı iyi aktörün sahip olması gereken bir erdemdir."