Mauro Vestri

Mauro Vestri Biyografisi

Umbria kökenli bir eğitim yöneticisinin oğlu (Petrignano del Lago, Perugia eyaletindeki Castiglione del Lago belediyesinin bir mezrası), önce Bergamo'da, sonra da Cenova'da çalışıyordu. 1938'de Cenova'da doğdu. Üniversite yıllarından bu yana oyunculuğa ilgi duyuyor ve oyunbaz Baistrocchi Kumpanyası ile işbirliği yapıyor, ancak eğitimini bitirdikten sonra tiyatroyu bırakıp bir nakliye şirketinde memur olarak çalışmaya başladı. Yetmişli yılların başında aniden işini bıraktı, Roma'ya taşındı ve çok sayıda filmde, parlak karakter oyuncusu rollerinde rol almaya başladı. İlk çıkışını 1971'de Luciano Salce'nin Il taşra filmiyle gerçekleştirdi; Vestri, kendisine verilen küçük role rağmen ikna edici ve teknik açıdan mükemmel oyunculuğuyla hemen öne çıktı ve bunu Mario Monicelli'nin Amici mie veya Luciano Salce'nin yönettiği Il Secondo Tragico Fantozzi gibi daha yüksek seviyedeki diğer filmlerde tekrarlayacaktı. Sessiz sinemanın ve Battleship Potemkin filminin fanatik aşığı Profesör Guidobaldo Maria Riccardelli rolünü oynayarak bu son filmiyle ün kazandı. Ayrıca Milano kalibre 9 (1972), Vatandaş isyancılar (1974) ve Polis ilk vuruyor Mark (1975) gibi bazı suç dramalarında da rol aldı. Seksenli yıllarda onu Diego Abatantuono'nun Eccezzziunale... gerçekten (1982) filminin kadrosunda gördü; sonraki on yılda ise Pierino Ritorna a scuola (1990) ve Fantozzi - The Return (1996) filmlerinde yer aldı. Çok dil bilen biri olarak İtalyan, Amerikan ve Brezilya televizyonlarında da yoğun bir şekilde çalıştı ve ayrıca Amerikan televizyon dizisi Love Boat'un (1988) birçok bölümünde yer aldı. 2000 yılında sinema dünyasından kesin olarak veda etti ve Paolo Villaggio'nun çizgi roman destanının onuncu ve son bölümünde Ugo Fantozzi'nin eski bir meslektaşı rolünü oynayan, Domenico Saverni'nin Fantozzi 2000 - Klonlama adlı filminde kendisine son bir kez görünme izni verdi. Oyunculuk kariyerini tamamladıktan sonra kendisini büyük tutkularından biri olan caz müziğine adadı: 2008'de yeni müzisyenlere yönelik bir yarışma olan Lucca Jazz Donna'nın jürisinde yer aldı ve 2010'da Hollandalı trompetçi Saskia Laroo'nun Pozzuolo'da (Perugia) konserini sundu. 7 Mayıs 2012'de saksofoncu Mauro Zazzarini'nin performansı için Latina'daki Teatro D'Annunzio'da tekrarlandı. 18 Mayıs 2014'te başkentte caz tarihine geçen Roma kulübü Alexanderplatz'ın 30. kuruluş yıldönümü kutlamalarını koordine etti. Hayatının son yıllarında ağırlıklı olarak etkinlik ve konserlerin koordinatörü ve sunucusu olarak çalışmaya devam etti, ayrıca caz konserlerinin organizasyonuyla da ilgilendi.