Philippe De Lacy

Philippe De Lacy Biyografisi

Philippe De Lacy namı diğer Philippe deLacy (25 Temmuz 1917 - 29 Temmuz 1995), eski bir sessiz film dönemi çocuk oyuncusuydu. Birinci Dünya Savaşı sırasında doğan ve zaten babasız olan Philippe, bir Alman top mermisinin aile evini yerle bir etmesi sonucu annesini ve beş kardeşini kaybetmişti. Trajedi sırasında sadece iki günlük olan çocuk, büyükannesinin evinin bodrumunda zar zor hayatta kalmıştı. ABD Kadın Denizaşırı Hastanesi ile ilişkili Bayan Edith De Lacy tarafından evlat edinildi. Savaş bittikten sonra Bayan De Lacy, Philippe'i Amerika'ya getirdi ve burada çarpıcı görünümü kısa sürede ona dergi reklamlarında model olma fırsatları yarattı. Modellik görevleri onu Hollywood'un dikkatini çekti ve dört yaşındayken ilk filminde kısa bir rol oynadı. Phillipe'nin çocukluk hikayesi, Madeline Brandeis'in "Dünyanın Çocukları" serisinin bir parçası olarak yazdığı Belçika'nın Küçük Philippe adlı kurgusal çocuk kitabına konu oldu. De Lacy 1920'lerde birkaç stüdyoda serbest çalıştı, ancak çoğunlukla Paramount için. 1924'te Betty Bronson'la birlikte Peter Pan'ın klasik sessiz versiyonunda Michael Darling rolünü oynadı. John Barrymore'un Don Juan'ında (1926) on yaşındaki genç Don Juan'ı canlandırdı ve 1927'de, Ramon Novarro ve Norma Shearer'ın da rol aldığı, Ernst Lubitsch'in unutulmaz Eski Heidelberg'deki Öğrenci Prensi filminde genç prens Karl Heinrich'i canlandırdı. Ayrıca 1927'de Tolstoy romanı Anna Karenina'nın güncellenmiş bir versiyonu olan Aşk'ta Greta Garbo ve John Gilbert'le birlikte rol aldı ve burada Anna'nın küçük oğlu Serezha Karenin'i canlandırdı. Ses çağı geldiğinde De Lacy'nin oyunculuk kariyeri düşüşteydi ve hiçbir zaman çocuk oyunculuğundan yetişkinliğe geçiş yapamadı. De Lacy, filmlerinin yanı sıra tiyatroda da bazı çalışmalar yaptı. Ancak ergenlik çağının başlarında çocuksu çekiciliğini kaybetmiş ve 1930'ların başında ekrandan emekli olmuştu. De Lacy yapımcı, yönetmen ve görüntü yönetmeni olarak filmlerin prodüksiyon aşamasına odaklandı. Yönetmen Louis De Rochemont'un asistanı oldu ve 1940 yapımı The Ramparts We Watch filminde onunla birlikte çalıştı. Sonunda J. Walter Thompson reklam ajansında yönetici oldu ve bu pozisyonu 25 yılı aşkın bir süre sürdürdü. De Lacy'nin ilk itibarı, 1942'de ABD silahlı kuvvetleri propaganda filmi We Are The Marines'in editör ortağı olarak oldu. Tam uzunlukta bir dövüş filmi olan belgeselin anlatımını radyo ve televizyon spikeri Westbrook Van Voorhis sağladı. 1944'te De Lacy, bu kez ABD Donanması için Yorktown gemisinde çekilen başka bir belgeselde yer aldı. Bu belgeselin anlatıcıları, aktörler Robert Taylor (o sırada aslında donanmada teğmen olan) ve Fransızca anlatımı sağlayan Charles Boyer'di. De Lacy, The Fighting Lady'nin görüntü yönetmeniydi ve ona yardımcı olacak gerçek hayatta üç deniz komutanı vardı. Bu film 1945'te En İyi Belgesel Oscar'ını kazandı. De Lacy, 1950 yılında bir televizyon dizisi yönetmenliğine yöneldi ve ayrıca yerel bir Hollywood televizyon kanalının da yöneticisi oldu.