Philippe Meyer

Philippe Meyer Biyografisi

Philippe Meyer, 25 Aralık 1947'de Germersheim'de (Almanya) doğdu, Fransız gazeteci (köşe yazarı), mizahçı, yazar, radyo ve televizyon adamıdır. 2017 yazına kadar France Inter ve L'Esprit public programlarında France Culture'da her hafta Next time I'll sing it to you'ya ev sahipliği yaptı. Eylül 2017'den bu yana, Le 1 ve podcast stüdyosu Nouvelles Éducations ile ortaklaşa bir podcast programı olan Le Nouvel Esprit Public'in yapımcılığını ve sunumunu yaptı. Philippe Meyer, 1965'ten itibaren Nanterre'de hukuk ve sosyoloji okudu. Öğrenimi sırasında Paris'te çocuk suçlarını önleme kulübünde eğitimci olarak çalıştı. Kasım 1967'de Nanterre'de, sendikalı öğrencilerle (Yves Stourdzé ve Jean-François Godchau liderliğindeki) sendikasız öğrencileri bir araya getirmeyi başardığı grev komitesine başkanlık etti. Mayıs 68'de, Hıristiyan kökenli aktivistlerden ve "Hareket halindeyiz" hareketi haline gelecek (1968-1972) bir eylem komitesi üyelerinden oluşan bir grupla, Üniversite reformunun sembolik bir figürü olan Paul Ricoeur ile birlikte kampanya yürüttü ve özgürlükçü ilhamın radikal bir bültenini4 yayınlayacaktı. “Olaylar”dan sonra sosyolojiye olan ilgisi giderek arttı. 1968 sonbaharında, Office franco-Québécois pour la jeunesse'den aldığı burs sayesinde, suçluluğun, özellikle de çocuk suçluluğunun ortaya çıkardığı sorulara orada verilen yanıtları incelemek için Quebec'te birkaç ay geçirdi. Bu ülkenin yaşadığı dönüşümlere, şarkılarına, sinemasına, edebiyatına, şiirine tutkuyla bağlı. René Lévesque gibi Parti Québécois'in kurucularıyla, Denys Arcand gibi film yapımcılarıyla, Michel Chartrand gibi sendikacılarla ve Gilles Vigneault gibi şarkıcılarla ilişki kurdu. 15 yıl boyunca yılda bir veya birkaç kez Montreal'e döndü. Jean Lebrun'un 10 Ocak 2013 tarihli La Marche de l'Histoire adlı programında, hukukçu ve kıdemli yargıç, çeşitli bakanlıkların danışmanı Louis Jointet'in bildirdiğine göre, Philippe Meyer, Augusto Pinochet diktatörlüğü altındaki Şili solunu desteklemek için bir süreliğine Şili'ye yerleşmek üzere ayrıldı. Balıkçılıkla ilgili bir araştırma yapmak üzere işe alındı. Ayrıca komünist devletlerde polisin psikiyatriyi kullanmasını da kınıyor. 1977'de, Annie Kriegel ve Philippe Ariès'in yönetimi altında, düzensiz çocuklukla (suçlular, akıl hastaları vb.) karşı karşıya kalan kamu politikalarının tarihini ve sosyolojisini konu alan “Çocuk ve Devletin Aklı” adlı doktora tezini savundu. Aynı zamanda Profesör Philippe Paumelle'in Ruh Sağlığı Merkezi'nde araştırmacıdır. 1980 yılında, Alice Saunier-Seïté liderliğindeki ve “hors-statü” (bağımsız) araştırmacıların statüsünün kaldırılmasıyla sonuçlanan reforma karşı çıkarak, CNRS'ye katılma davetini reddetti ve gazeteci oldu. Birkaç yıl boyunca Esprit dergisinin çeşitli sesleriyle Journal'a ev sahipliği yaptı ve sırasıyla L'Express (1980-1986), Point'te, L'Événement du Tuesday'de (1991-1994) ve yine Point'te (1994-2002) işbirliği yaptı. ... Kaynak: Fransızca Wikipedia'dan "Philippe Meyer (gazeteci)" makalesi, CC-BY-SA 3.0 lisansına tabidir.