Rosario Bléfari

Rosario Bléfari Biyografisi

Arjantinli müzisyen, oyuncu ve yazar. Mar del Plata (1965) - Santa Rosa (2020) Müzik, onun öne çıktığı ilk disiplindi ve bu onu Buenos Aires'e getirdi; burada Cemento'yu, Parakultural'ı ve 80'lerin Buenos Aires kültürel hareketinin diğer mekanlarını gezdi. 24 yaşında, davulda Diego Fosser ve gitarda Gonzalo Córdoba ve Marcelo Zanelli'den oluşan, indie ve sonik ses ile derin şiiri şaşmaz bir şekilde damgalayan bir grup olan Suárez'i yönetmeye başladı. Ancak grup aynı zamanda bağımsızlığı ve özyönetimi bir bayrağa dönüştürdü ve daha sonra pek çok kişinin izleyeceği yolu işaret etti. 1994 yılında "Hora de no ver" başlıklı ilk materyalini yayınladı. Bunu "Horrible" (1995), "Galope" (1996), "Excursiones" (1999), EP "Río Paraná" (1999) ve EP "29:09:00" (2000) takip etti. Grup son konserlerini 2001 yazında, aynı yıl dağılana kadar verdi. Grup, 2015 yılında Fernando M. Blanco'nun Mar del Plata Uluslararası Film Festivali'nde prömiyeri yapılan "İki ışık arasında. Suárez. İlk bölüm" adlı belgesel filmine konu oldu. "Cara", "Estaciones", "Misterio relámpago" ve "Calendario" gibi birçok solo albüm çıkardıktan sonra Bléfari, Sue Mon Mont'un Él Mató'dan Gustavo Monsalvo ve Police Motorizado'dan oluşturduğu grupla sahneyi bir kez daha şaşırttı; Los Reyes del Falsete'den Tifa Rex ve Bosques'tan Marcos Díaz. Bir albüm ve bir EP yayınladılar. Ayrıca Julián Perla ve Javier Diz ile birlikte Los Mundos Posibles adlı komboyu kurdu ve birlikte "Contratiempo" ve "Pinturas de guerra"yı yayınladı. Elektro gitarda Alejo Auslender, elektro basta Nicolás Merlino ve davulda Federico Orio'nun eşlik ettiği son albümü "Sector Off"u bir kez daha tek başına yayınladı. Bléfari'de her zaman mevcut olan oyunculuk tarafı, onu diğerlerinin yanı sıra "Kingdoms", "Alejandra's Purée", "The Kiss", "Avelove" ve "The Effort of Destiny" gibi eserlerde rol almaya yöneltti. Oyunculuktaki çok yönlülüğü onu sinemaya giderek Raúl De la Torre'nin yönettiği “Pobre Mariposa” (1986) ve “Color Escondido” filmlerinin yanı sıra yine 1988 tarihli Charly García'yla birlikte Gustavo Camira'nın gizemli bir hemşireyi canlandırdığı “Lo que seguir” filmlerinde yer aldı. María Luisa Bemberg onu "Yo, la mejor de todos" (1990) için çağırdı ve ardından Rosario, Mariano Galperin'in "1000 bumerang", yine yazar Martin Rejtman'ın "Rapado" ve "Silvia Prieto" gibi filmlerinin kadrosuna liderlik ederek bağımsız sinemanın simgesi haline geldi. Onu, Ofelia Escasany'nin yönettiği "Hotel, hotel", Albertina Carri'nin yönettiği "Urgente" telefime, "The signal", "Gizemli bir dünya", "Sahipler", "Göl fikri", "Pozo de aire" ve kişisel ve çekici olduğu kadar zengin bir filmografi oluşturan Arjantin-Kolombiya yapımı "Adiós, Coşku" izledi. Yaratıcı evreninde yazı ve edebiyat da mevcuttu. Bléfari, "Somos Nuestro Cerebro", "Biz bizim genlerimiz miyiz?" ve "Ocho Mujeres" oyunlarının yazarıdır. Edebiyat alanında ayrıca "Düzyazıda Şiirler", "La Música Equivocada", "Antes del Río" ve "Örneklerim" ve "Buluşmalar" adlı kısa öykü derlemeleri yayımlanmıştır. https://www.telam.com.ar/notas/202007/486036-fallecio-la-actriz-y-musa-del-rock-indie-rosario-blefari.html Fotoğraf: Kamu malı