Veronica Lazăr

Veronica Lazăr Biyografisi

Veronica Lazăr (6 Ekim 1938 – 8 Haziran 2014), Romanya doğumlu İtalyan oyuncu. Lazăr, 1938'de Bükreş'te doğdu. Caragiale Tiyatro Sanatları ve Sinematografi Akademisi'nden mezun oldu (aynı zamanda psikoloji alanında da diploma aldı; 1994'e kadar bu alanda ağırlıklı olarak çift terapisiyle uğraştı) ve daha sonra Romanya tiyatrosunda roller oynadı (özellikle 1963-64'te (eğer öyle düşünüyorsanız) Right You Are dizisi). Komünizmden kaçmak için memleketinden kaçtı ve sonunda 1965'te İtalya'ya yerleşti. Yalnızca birkaç hafta içinde İtalyanca öğrenmeyi başardı ve Amerika Birleşik Devletleri veya İsrail'e taşınmayı planlamıştı, ancak Roma'ya hayran kaldı. Orada iki çocuğu olan İtalyan aktör Adolfo Celi, yönetmen Leonardo Celi ve oyuncu Alessandra Celi ile tanıştı ve evlendi. Bernardo Bertolucci'nin Paris'teki Son Tango'sunda (1972) Marlon Brando'nun ölen eşi rolüyle sinemaya adım attı ve aynı zamanda yönetmenin sonraki filmlerinden La Luna (1979), The Sheltering Sky (1990) ve Besieged (1998) filmlerinde de rol aldı. Lazăr muhtemelen uluslararası alanda Dario Argento'nun Inferno (1980) filmindeki şeytani Mater Tenebrarum rolüyle ve Lucio Fulci'nin The Beyond (1981) filmindeki talihsiz Martha rolüyle tanınıyor. Daha sonra Argento'nun The Stendhal Syndrome (1996) filminde Kuzey Amerika versiyonundan kaldırılan bir rolde yer aldı (yine de son jeneriğinde faturalandırılıyor). Diğer filmleri arasında Michelangelo Antonioni'nin Bir Kadının Kimliği (1982), Kız Kardeşim ve Ben (1987), Akşama Doğru (1990), Prensin El Yazması (2000) ve Ginostra (2002) yer aldı. (Çoğunlukla) İtalyan televizyonunda kapsamlı bir kariyeri vardı ve burada genellikle başrol veya baş karakterlerden biriydi. Lazăr, The Elective Affinities'in 1978 uyarlaması Giacinta'nın (1980) başrolünü üstlendi ve 1989 BBC mini dizisi Summer's Lease'in büyük bir parçasıydı. Son rolü Bertolucci'nin Ben ve Sen (2012) filmindeki ana karakter Lorenzo'nun sevgi dolu büyükannesiydi. Veronica Lazăr tanınmış bir kültür kadınıydı ve İtalyan ve Romanya sineması arasında bir kültür elçisiydi (ikincisi, 1989'da başladığı bir pozisyondu). Dil tercümanıydı ve hem İtalya'da hem de Romanya'da vatandaşları tarafından koruyucu havası olan sembolik bir figür olarak görülüyordu. Aynı zamanda Itaro Sanat Vakfı'nın başkanıydı ve 2007'de Roma ve Pisa'da düzenlenen Romanya sineması retrospektifinde etkili oldu. Teatro Valle'deki oyunculuk öğrencileriyle yoğun bir şekilde ilgileniyordu ve sık sık onlar için evinde yemek pişirip onları tiyatroya getiriyordu. Oradaki öğrenciler ona "Nonna Veronica" adını takmışlardı. Lazăr ayrıca Dışişleri Bakanlığı'nın emriyle bir yıl içinde Mali'de bir hastanenin inşasını koordine etti. İtalya'ya döndüğünde, çoğu öldüğünde hala evinde olan Afrika kumaşlarını, heykellerini ve halılarını yanında getirdi. Lazăr kart oynamayı, arkadaşlarıyla paylaşmayı seviyordu ve denize özel bir ilgisi vardı. Cenazesinde, kariyerinde müzisyen olan 18 yaşındaki yeğeninin, gömüldüğü Prima Porta'daki Yahudi mezarlığında Schindler'in Listesi'nden bir tema çalmasını istedi. Yukarıdaki açıklama Veronica Lazăr adlı Wikipedia makalesindendir, CC-BY-SA altında lisanslıdır, Wikipedia'ya katkıda bulunanların tam listesi.