Yvette Andréyor

Yvette Andréyor Biyografisi

Yvette Andréyor, 6 Ağustos 1891'de Paris'te Yvette Royé'de doğan ve 30 Ekim 1962'de 16'ncı Paris'te ölen Fransız tiyatro ve sinema oyuncusudur. Sanatçı Jean-Baptiste André Royé ve Marie-Louise Carcel'in kızı olan Yvette, Paris'in on dördüncü bölgesindeki Port-Royal doğumhanesinde doğdu. Altı yaşındayken Théâtre de l'Odéon sahnesinde ilk kez sahneye çıktı. Sanat eğitimine konservatuvarda devam etti ve 1913 yılında ödül kazandı. Daha sonra özellikle Antoine tiyatrosunda ve Belçika'da sahneye çıktı. Yvette Andréyor ilk sinema filmini 1910'da Gaumont'ta yaptı. Léonce Perret için diğerlerinin yanı sıra 1911'de Le Haleur'un kızıydı, André Heuzé için ise Aurore de Nevers'in ilk tercümanı olduğu Le Bossu'da (1913) oynadı. Louis Feuillade onu fark etti ve Renée Carl, René Navarre, André Luguet ve Suzanne Grandais ile birlikte çok sayıda kısa film çekmesini sağladı. 1910'lar boyunca sevimli genç kadın, Feuillade'nin en sevdiği sanatçılardan biri olarak belli bir üne kavuştu. 1912'nin sonunda, René Navarre'ın başrolünde olduğu, on iki bölümlük bir film olan Fantômas'ta Joséphine la stony'ydi. 1916'da, René Cresté'nin canlandırdığı popüler kahramanın delicesine aşık olduğu genç dul Judex'teki tatlı Jacqueline Aubry'ydi. 15 Haziran 1917'de aktör Jean Toulout ile evlendi (birlikte birkaç film çektiler ve 1926'da boşandılar). Ertesi yıl La Nouvelle Mission de Judex'in son bölümünün çekilmesiyle Louis Feuillade ile işbirliği sona erdi. Yvette daha sonra diğer film yapımcılarıyla çalıştı: Gaston Ravel, Jacques de Baroncelli, Robert Péguy ve Germaine Dulac. 1921'de aktris, Jules Verne'in Henri Fescourt'un Romuald Joubé'yle birlikte yazdığı macera romanından uyarlanan Mathias Sandorf'ta Sava Toronthal'dı ve aynı zamanda kocası Jean Toulout ve Gaston Modot'du. 1923'te başlangıç ​​tiyatrosu olan Odéon'a döndü ve birkaç yıl boyunca kendisini yalnızca sahneye adadı. Ancak 1928'de René Clair yönetimindeki son bir sessiz film olan Les Deux Timides'i Jim Gérald ve Pierre Batcheff'le çekmek için film setlerine döndü. Güzel bir sese ve belli bir yeteneğe sahip olmasına rağmen, sinemayı konuşmak bu sanatçıyı pek ilgilendirmiyor. Otuzlu yıllarda Yvette Andréyor yalnızca kısa filmler çekti ve kendisine yalnızca Alberto Cavalcanti veya Robert Péguy'un yönetmenliğinde yardımcı roller verildi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, posteri diğerlerinin yanı sıra Torrents'ta (1946) Georges Marchal ve O Kadar Canavar Değil'de (1946) Bourvil'le paylaştı. Raymond Bernard'ın A Friend Will Come Tonight adlı eserinde dirençli hemşireyi canlandırıyor. Aktris daha sonra kendisini özellikle bir Yazarın Arayışında Altı Karakter için Luigi Pirandello'yu ve Le Feu sur la terre için François Mauriac'ı yorumladığı sahneye adadı. Sinema kariyerine 1962 yılında Raoul André'nin La Planque filminde Yves Vincent'ın mürebbiyesini oynayarak son verdi. Yvette Andréyor, Jean Toulout'tan on iki gün sonra, 30 Ekim 1962'de Paris'in 16. bölgesinde, 71 yaşında, tamamen anonim olarak öldü. Paris'in Saint-Ouen mezarlığına (33. bölüm) gömüldü.