Yvette Chauviré

Yvette Chauviré Biyografisi

Yvette Chauviré (22 Nisan 1917 – 19 Ekim 2016), Fransız baş balerin ve oyuncu. Çoğunlukla Fransa'nın en büyük balerini olarak tanımlanır ve baş balerinler Sylvie Guillem ve Marie-Claude Pietragalla'nın koçuydu. 1964'te Légion d'Honneur ödülüne layık görüldü. Yvonne Chauviré, 22 Nisan 1917'de Paris'te doğdu. 1927'de 10 yaşındayken Paris Opera Bale okuluna girdi ve 12 yaşında L'Eventail de Jeanne ("Jeanne'nin Hayranı") çocuk balesindeki performansıyla dikkat çekti. 13 yaşındayken operanın bale topluluğuna katılmaya davet edildi. Chauviré, Paris Opera Balesi'nde dansçılar arasında yükseldi ve 1937'de baş dansçı, 1941'de ise en yüksek rütbe olan étoile oldu. Koreografisini topluluğun yöneticisi Serge Lifar'ın yaptığı, Alexandre le Grand, Istar, Suite en Blanc ve Les Mirages'in de aralarında bulunduğu bir dizi deneysel çalışmanın yıldızıydı. Lifar ayrıca onu, katı akademik eğitiminden uzak ve lirizme yönelik tarzını etkileyen iki Rus koreograf Boris Kniaseff ve Victor Gsovsky ile çalışmaya teşvik etti. Hiçbir zaman Carlotta Zambelli'nin öğrencisi olmasa da Chauviré daha sonra Zambelli'nin öğrettiğini izleyerek çok zaman harcadığını ve onun tekniklerini ve hareketlerini kopyalamayı ve sonra bunları kendine ait yapmayı öğrendiğini itiraf etti. Lifar, 2. Dünya Savaşı sırasında Almanya'yı desteklemekle suçlandıktan sonra 1945'te şirketten ayrılmak zorunda kaldı ve ertesi yıl Chauviré de Lifar'ın ardından yeni kurduğu şirket Nouveau Ballet de Monte-Carlo'ya gitti. 1947'de hem Lifar hem de Chauviré Paris Opera Balesi'ne geri döndü; ancak Chauviré, diğer şirketlerle dans etme özgürlüğü konusunda şirketle olan sözleşmeden doğan anlaşmazlıklar nedeniyle 1949'da tekrar ayrıldı. Eski öğretmeni Gsovsky'nin yaptığı iki yapım da dahil olmak üzere çeşitli yapımlarda sahne aldı: Ballets des Champs-Elysées için Grand pas classique ve Berlin Balesi için La Dame aux camélias. 1953'te Paris Opera Balesi daha esnek bir sözleşme imzaladı ve topluluğa geri döndü ancak Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri, Güney Afrika ve Latin Amerika'daki topluluklarda konuk sanatçı olarak dans etmeye devam etti. Kendisini "efsane" olarak nitelendiren Rudolf Nureyev ile sık sık dans etti, ayrıca Māris Liepa ve Erik Bruhn ile de dans etti. Bu süre zarfında rol yelpazesini genişleterek Giselle, Uyuyan Güzel ve Fındıkkıran gibi daha klasik yapımlarda rol almaya başladı. Giselle rolü Chauviré için özel bir tutku haline geldi ve bunu kendi imzası olarak gördü. Chauviré, 1956'da Paris Opera Balesi'nden emekli oldu, ancak 1972'ye kadar toplulukta görünmeye devam etti. Aynı zamanda 1963'ten 1968'e kadar Paris Opera Balesi okulunun eş direktörlüğünü yaptı ve Sylvie Guillem ve Marie-Claude Pietragalla'ya öğretmenlik yaptı. Bazı kısa balelerin koreografisini kendisi yaptı. 1970 yılında Paris'teki Uluslararası Dans Akademisi'nin Direktörü oldu. 1989'daki bir röportajında, çağdaş tarzın "gittikçe daha baştan savma" hale geldiğini nitelendirdi ve "aşırı" bale hareketlerinin modasını dansçının yaralanma riskiyle karşı karşıya olduğu için eleştirdi. Kariyeri boyunca "en büyük teknik zorluk içinde basitleştirmeye" çalıştığını söyledi. ... Kaynak: İngilizce Wikipedia'dan "Yvette Chauviré" makalesi, CC-BY-SA 3.0 altında lisanslanmıştır.